Posts Tagged ‘ kocaman ’

KOCAMAN Umutlarımızın Sahibisin

Binlerce futbolcu gelip geçti bu çubukludan … Bir çoğu gelip geçti gerçekten , bazıları ise senin gibi geldi ama geçemedi, hep bizde kaldı, gönlümüzde , hafızamızda yer etti içimizde bir yerlerde… Çok az kişiyi senin kadar yakıştırmıştık o formaya, armaya.. Bir çoğumuz 4-3 lük maçta attığın muhtemelen meşhur fizikçi Einstein’ın bile teorilerini alt üst eden golünle hayata tutunmuştuk, bir kıvılcım yaktın ve gerisi geldi… Ya yakmasaydın ?

Seneler geçti sen o estetik gollerine devam ettin, varlığınla bizi mutlu ettin, her maç senin takımda olman galibiyet için bir sebepti bizler için… Yıllar geçti 96’ya vardık, 89’da o müthiş golünle hayata gözlerini açanlar şimdi okula başlamıştı… Ve sen bütün olumsuz şartlara rağmen yılmadın, isyan ettin,  çıktın golünü attın ve bize şampiyonluğu getirdin.Hala gırtlağımız sökülene kadar söylediğimiz o meşhur tezahüratta o maçtan beri dilimizde. Sen ise asıl cevabı maçtan sonra verdin , herkes bir kez daha anlamıştı senin neden “Kocaman yürekli bir adam” olduğunu… Yine hayata tutunmuştuk o attığın golle ve akabinde şampiyonlukta gelmişti yıllar sonra… Ya o golü atmasaydın ?

Sen gittiğinde hepimizi bir hüzün kaplamıştı, şampiyonluk sonrası  boynundaki çiçeklerle hatırladık hep seni, Fenerbahçe formasıyla hafızamıza kazınan son resmindi bu… Ne zaman bir yerlerde ismini duysak hep o fotoğraf canlandı zihnimizde , gözlerimiz doldu, çok zamansız ayrılmıştık…

Sayende önce İstanbulspor maçlarını izlemeye başladık, sonra da teknik direktörlük yaptığın takımları;  hep yine sol göğsünde Fenerbahçe arması taşıdığın günleri düşledik… O gün gelip çattığında , Fenerbahçe Kulübü’nden içeri adım attığında; senin kadar biz de duygulanmış ve heyecanlanmıştık…  Ve sen yine bütün vakarlığınla , bütün dürüstlüğünle , bütün adamlığınla gelmiştin doğduğun yere… Ya gelmeseydin ?

Bir yıllık ısınma turundan sonra başa geçtiğin gün,  hepimiz Fenerbahçe’nin yanında biraz da senin başarın için istiyorduk şampiyon olmayı… İlk yarı işler kötü gittiği günlerde bile hiç sana konduramadık başarısız sıfatını, hep bir şeyler bekledik senden bir isyan, bir çıkış, bir diriliş…Ve o diriliş bütün takımın yüreğini koyduğu 2-0 lık Trabzon maçıyla başlamıştı, o maçın sonunda sana olan desteğimizi bir pankartla göstermek istemiştik, bazıları bunun altında bile bir şeyler aradı, neden maçın başında değilde kazanılan maçın son dakikalarında açıldı diye. Biz o 45 metre pankartı evimizin duvarına asmak için yapmadık Hocam, biz o pankartı skor ne olursa olsun sana olan güvenimizi belirtmek için yaptık.Çünkü bizim sana olan güvenimiz, inancımız ve sevgimiz bütün başarılardan ve başarısızlıklardan münezzeh öylesine saf ve temiz bir duygudur. Şüphesiz ki bu sevginin temizliği, sevgi duyulan kişinin temizliğinden kaynaklanıyor… O maçı kazanmakla bizi bir kez daha haklı çıkarttın, 96 daki tezahüratımızı tekrarlattın, şampiyonluk hırsını yeniden yaşattın… Ya yaşatmasaydın?

Farz edin ki ; şimdiye kadar sorduğumuz bütün sorular gerçekleşmemiş olayların  hayal ürünleri olsun. Ne değişir? Tabii ki hiçbir şey…Kötü günlerin gücü hiçbir zaman hafızamızdaki ve yüreklerimizdeki yerini değiştirmeye yetmedi, yetmeyecekte …

Biliyoruz ki içinde senin olduğun güzel günler yakında ; Kocaman düşlerimiz , Kocaman umutlarımız var bizim ;

ve sen bunların sahibisin

Reklamlar
Reklamlar